7th July 2016

Siddappa Malavalli: Welcome Deshapande sir, I too worked in Nanded District, Kinvat for Mudkhed-Adilabad gauge conversion railway project from Sahasrakunda to Kinvat town,very backward area,too poverty, education is not up to mark,this is 11 years back situation, presently not known….

Deshpande: Good morning sir. Now that area is developing fastly

Guru Poornima: ಧನ್ಯವಾದಗಳು ನವೀನ್ ಸರ್ ಬಹಳ ಉತ್ತಮವಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪುಸ್ತಕ, ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಈ ಪುಸ್ತಕ?

Girish Mudigere: Deshpande Sir welcome….thank you Poornima avare.Deshpande sir kindly give suggestions to improve Government Schools

Kalgudi Naveen: ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು,ಪಂಪಮಹಾಕವಿ ರಸ್ತೆ, ಚಾಮರಾಜಪೇಟೆ ಬೆಂಗಳೂರು.

Deshpande: Sure Mr. Girish. We already together on Facebook

Girish Mudigere: Thank you Sir

Kendriya Vidyalaya file attached –Behind mg home in jbn

Dhananjaya J: Sikar villagers sponsor bus for govt school kids

http://timesofindia.indiatimes.com/city/jaipur/Sikar-villagers-sponsor-bus-for-govt-school-kids/articleshow/53088536.cms via @timesofindia

If every village come up with this kind positivity definitely govt schools will flourish 👏👏👏💐

Girish Mudigere: Lets try

Dinesh Hegde Uleppady: I appreciate the sikar villagers. These are all temporary solutions. We demand permanent solution. we have seen this kind of service in Kundapur . but it was failed later for the reasons like donors vested interest, maintenance… Etc

Girish Mudigere: If it is possible there…it should be possible everywhere.Excellent point Dinesh sir

Lets try concrete solutions. I do not have wifi at office…..i can be back to Whatsapp in the evening again…..lets post messages only on improvement of government schools please

Siddappa Malavalli: Girish sir, you can use wifi modem connected to power bank, it is very usefully to you..

Halati Somashekhar: ದಿನಾಂಕ:9/7/2016 ಸಂಜೆ 5 ಗಂಟೆಗೆ ಪ್ರೊ ಎಚ್. ಎಸ್ ಉಮೇಶ  ಅವರ “ನೊಬೆಲ್  ಸಾಹಿತಿಗಳು,”  ಕೃತಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭ, ದಯಮಾಡಿ ಬನ್ನಿ

ಸ್ಥಳ :ಶಾರದಾ ವಿಲಾಸ ಕಾನೂನು ಕಾಲೇಜು ಸಭಾಂಗಣ, ಮೈಸೂರು

Krishnamurthy: Hello Girish Ji, one more alternative way is use wifi modem with  a USB charger by removing USB cable plug in USB modem dongle where ever power is available

Narasimha Babu: ಶಿಕ್ಷಕನೆಂಬ ಏಕಪಾತ್ರಾಭಿನಯಧಾರಿ

02 Jul 2016

ಬಳಪ ಹಿಡಿದರೆ ಮಾಸ್ತರ್, ಬಿಸಿಯೂಟಕ್ಕೆ ತರಕಾರಿ ತರುವಾಗ ತರಕಾರಿಯವ, ಸೌಟ್ ಹಿಡಿದು ನಿಂತರೆ ಬಾಣಸಿಗ, ವಿಷಲ್ ಹಿಡಿದು ಮೈದಾನಕ್ಕೆ ಇಳಿದರೆ ಆಟದ ಮೇಷ್ಟ್ರು, ಚುನಾವಣೆ ಬಂದಾಗ ಮತಗಟ್ಟೆ ಅಧಿಕಾರಿ…

ಕ ರೆಂಟ್ ಬಿಲ್ ಕಟ್ಟಲೆಂದು ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ರಭಸವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಮೂಟೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬಂದು ಅದನ್ನು ಆಟೋಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಕಂಡ. ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನನಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಶಾಕ್ ಆಗಿತ್ತು! ಅವರು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ ನನಗೆ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಸಿದ್ದ ನನ್ನ ಕನ್ನಡ ಸಾಲಿ ಮಾಸ್ತರ್! ‘ಏನ್ ಸಾರ್ ಇದು ಪುಸ್ತಕದ ಮೂಟೆ ಹೊರ್ತಿ ದೀರಾ?’ ಅಂದೆ. ‘ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಡಾಕಾ ಬೇಕಲ್ಲಪ್ಪ ತಮ್ಮಾ ಅದ್ಕಾ’ ಅಂದ್ರು.

‘ಸರ್ ಟಿವಿ, ಪೇಪರ್ನಾಗೆ ಶಾಲೆಯ ಬಟ್ಟೆ ಪುಸ್ತಕ ಸರಬರಾಜು ಅಂತಿರುತ್ತಲ್ಲ ಸರ್ ನೀವ್ ನೋಡಿದ್ರಾ ಇಲ್ಲಿ’ ಅಂತ ರಾಗ ಎಳೆದಾಗ, ಹಾಗೆ ಒಂದು ನಗೆ ಬೀರಿ ‘ಅದೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಪ್ಪ , ನಮ್ ಮೇಲಿವನರು ಬಂದು ತಕೊಂಡಹೋಗ್ರಿ ಅಂದವರಾ ಅದ್ಕಾ ತುಂಬ್ಕೊಂಡು ಹೊರ್ತಿೋದೀನಿ ನೋಡು ಅಂದ್ರು’. ನಾನು ಇದ್ದ ಇನ್ನೆರಡು ಮೂಟೆಗಳನ್ನು ತಂದು ಆಟೋಗೆ ಹಾಕಿದೆ. ಅವರಿಗೆ 56ಫ57 ವರ್ಷ. ದೇಹ ಸೋತಿದೆ ಅದರೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ ಪುಸ್ತಕ ಹೊರಲೇಬೇಕು. ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ದಿಡನಾದೆ. ಆತ್ಮೀಯರ ಒಡನಾಟದಿಂದ ಕಂಡು, ಕೇಳಿ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಬಲ್ಲ ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯ ಚಿತ್ರಣ ಹಾಗೆ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂತು.

ಅದೇ ಮಾಸ್ತರ್ ನಾನು 5ನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಓದ್ತಿದ್ದಾಗ ಏಕ ಪಾತ್ರಾಭಿನಯ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ‘ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತರೆ ರಾಮ, ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತರೆ ಹನುಮ’ ಅಂತ. ಯಾಕೋ ಆ ಏಕ ಪಾತ್ರಾಭಿನಯದ ಚಿತ್ರಣ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಾಡಿತು. ರಾಮ, ಹನುಮರದ್ದಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮಾಸ್ತರದು. ಇಲ್ಲಿ ಅವರೇ ಏಕಪಾತ್ರಾಭಿನಯಧಾರಿ. ಬಳಪ ಹಿಡಿದರೆ ಮಾಸ್ತರ್, ಶಾಲೆ ದಾಖಲೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದಾಗ್ದ ಅವನೇ ಹೆಡ್ಮಾಸ್ತರ್, ಅಲೆ ದಲೆದು ಬಿಸಿಯೂಟಕ್ಕೆ ತರಕಾರಿ ತರುವಾಗ ತರಕಾರಿಯವ, ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವವರು ರಜೆ ಹೋದಾಗ ಸೌಟ್ ಹಿಡಿದು ನಿಂತರೆ ಬಾಣಸಿಗ, ವಿಷಲ್ ಹಿಡಿದು ಮೈದಾನಕ್ಕೆ ಇಳಿದರೆ ಆಟದ ಮೇಷ್ಟ್ರು, ತಾನೇ ಬೀಗ ತೆಗೆದು ಕಸಗುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕೆಳ ದರ್ಜೆಯವ, ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್ ಕಟ್ಟಿಸುವ ಕಂಟ್ರಾಕ್ಟರ್, ಲೆಕ್ಕ ಪತ್ರ ಇಡುವ ಗುಮಾಸ್ತ, ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಶೌಚಾಲಯ ಕಟ್ಟಿಸಿ ಎಂದು ಸರಕಾರ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದಾಗ ಇವನೇ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವ ಸಮಾಜ ಸೇವಕ, ಚುನಾವಣೆ ಬಂದಾಗ ಮತಗಟ್ಟೆ ಅಧಿಕಾರಿ, ಮತಪಟ್ಟಿಗೆ ಯಾರನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು, ಬಿಡಬೇಕು ಅಂತ ಬಂದ್ರೆ ಇವನೆ ಬೂತ್ ಲೆವೆಲ್ ಆಫೀಸರ್, ‘ಗಣತಿಗೆ ಬರ್ರೀ’ ಅಂದ್ರೆ ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿ ಕುರಿ, ಕೋಳಿ, ದನ, ಜನ ಎಣಿಸುವ ಗಣತಿದಾರ, ಶಾಲೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಪುಸ್ತಕ ಹೊರುವ ಕೆಲಸದವ, ಶಾಲೆ ಸೋರತೋಡಗಿದರೆ ತಾನೇ ರಿಪೇರಿಗೆ ನಿಲ್ಲುವ ಬಡಗಿ, ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟ ಮಗುವನ್ನು ಮನೆ ಮನೆಗೆ ತೆರಳಿ ಬೇಡಿ ಕರೆತರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ಇವೆಲ್ಲಾ ಒಬ್ಬನೆ, ಅವನೊಬ್ಬನೆ. ನೇಮಕ ಹೊಂದುವಾಗ ಕೇವಲ ಶಿಕ್ಷಕ ಆತ.

ನಂತರ ಹಲವು ರೂಪಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಲೇಬೇಕು. ನಿಜಕ್ಕೂ ತಾನು ಏನೆಂದು ಪಾಪ ಆ ಶಿಕ್ಷಕನಿಗೆ ಮರೆತೇ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ ಆತ ಪಾಠ ಮಾಡುವುದು ಯಾವಾಗ? ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ 1ಫ7 ನೇ ತರಗತಿಗೆ 40 ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೆ ಇರುವುದು ಇಬ್ಬರೇ ಶಿಕ್ಷಕರು. ಏಳು ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 34 ವಿಷಯಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಇಬ್ಬರು ಶಿಕ್ಷಕರು 34 ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸಬೇಕು. ಕೇವಲ ಕಲಿಸು ಅಂದರೆ ಹೇಗೋ ಕಲಿಸ ಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಕಲಿಸಲು ಬಿಟ್ಟರೆ ತಾನೆ? ಏಕ ಪಾತ್ರಾಭಿನಯಕ್ಕೆ ಎಳೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೊರೆ ಹೊರೆಸಿ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಕುಸಿ ಯುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ಕುಸಿಯದೆ ಇನ್ನೇನಾದೀತು? ಮಗುವಿನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಆರಂಭದ ಬುನಾದಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸದೆ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕೇವಲ ಶಿಕ್ಷಕನನ್ನು ದೂರುವುದೇತಕೆ? ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಹಣ ನೀಡುವ ಸರಕಾರ ದುಡ್ಡನ್ನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆಯೋ ತಿಳಿಯದು.

‘ಕೆಲವು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಏನೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹಲವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. 1985ಫ90ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಈಚೆಗೆ ನೇಮಕವಾದ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತರಬೇತುಗೊಳಿಸಲು ಇಲಾಖೆ ಕೈಗೊಂಡ ಕಾರ್ಯ ಕ್ರಮಗಳೆಷ್ಟು? ಇಲಾಖೆಯ ತರಬೇತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವ ಶಿಕ್ಷಕರ ಪೈಕಿ ಮಾತು ಬಲ್ಲ ಒಬ್ಬರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು 4ಫ5 ದಿನದ ತರಬೇತಿ ಶಾಸ ಮುಗಿಸುವ ಇಲಾಖೆ ಕೊನೆಗೂ ದೂರುವುದು ಶಿಕ್ಷಕನನ್ನು. ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ತರಬೇತುಗೊಳಿಸುವ ಪರಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವಿಯಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದು ಯಾವಾಗ? ‘ಏ ನಿಂಗೆ ಯಾವನೋ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು?’ ಎಂದು ಹಿಂದು ಮುಂದು ಯೋಚಿಸದೇ ಬೈಯುವವರು ಯಾಕೆ ಪೋಷಕರು, ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ರಾಜಕೀಯ ದೊಂಬರಾಟ ವನ್ನು ದೂರಬಾರದು.

ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಕನೊಬ್ಬನೆ ಕಾರಣನಲ್ಲ. ಪರಿಸರ ಕೂಡ ಮುಖ್ಯಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕನನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಖೇದಕರ. ಸರಕಾರವಂತೂ ಶಿಕ್ಷಕರ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಕ್ಯಾರೆ ಅನ್ನುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂಬಳ ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡಿ ಎಂದರೆ 400 ರು. ಕೊಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ತರಕಾರಿ ವ್ಯಾಪಾರದ ರೀತಿ ಚೌಕಾಸಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಎಸ್ಮಾ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೆದರಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಶಿಕ್ಷರಿಂದಲೇ ಕಲಿತು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತ ಸರಕಾರ ಅವರನ್ನು ಗೇಲಿ ಮಾಡುವ, ಹೆದರಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಕರು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಬುನಾದಿ ಅಲುಗಾಡುತ್ತ್ತಿದ್ದರೂ ಮಗುವಿನ ಭವ್ಯ ಭವಿಷ್ಯದ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂದಿಗೂ ಮೇಷ್ಟ್ರ ಜತೆಫಜತೆಯಲ್ಲೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯೆಂದರೆ ಬಡತನ. ಆತ ಬಡ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಅಂತಲೇ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ. ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ದುಡಿದರೂ ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸೂರು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅವನದು. ಇದರೆ ಮಧ್ಯೆ ಕಚೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಡಿ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪೇ ಸ್ಲಿಪ್, ವೇತನ ಬಡ್ತಿ, ಅರಿಯರ್ಸ್ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮಾಮೂಲಿ ತೆರಲೇ ಬೇಕಿದೆ. ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಕೊಡುವ ಮಹತ್ವ, ಸಂಬಳ ಸವಲತ್ತುಗಳು ಹೇಗಿವೆ ಎಂದರೆ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ತಳಪಾಯ ಕಟ್ಟಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಬಲಿಷ್ಠ ಉಕ್ಕು ಮತ್ತು ಸಿಮೆಂಟ್ನಿಂದ ಭವ್ಯ ಬಂಗಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದಂತೆ. ಎರಡು ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸಿ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಎಣಿಸುವ ಉನ್ನತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಬಹುಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಅಭಿನಯಿಸಿ ಮೂರು ಮತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಪಡೆಯುವ ಕೆಳಹಂತದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.

ಈ ಅಸಮಾನತೆಯಿಂದ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸೌಧ ಕುಸಿದು ಬೀಳುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ರಮದ ಬಹುತೇಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು, ಯೋಜನೆಗಳು ಎಸಿ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಾಗುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಷಾದನೀಯ. ಮಗು, ಶಿಕ್ಷಣ, ಪಠ್ಯಕ್ರಮ, ಚಟುವಟಿಕೆ ಸಂಬಂಧಿ ಚರ್ಚೆ, ಯೋಜನೆ, ತೀರ್ಮಾನಗಳು ಶಿಕ್ಷಕರಿಂದಲೇ ಆಗಬೇಕು. ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮುಂದಿಡಬೇಕು. ಶಾಲೆ, ಮಗು, ಕಲಿಕಾ ಸಂಬಂಧಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಹೊರತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಹೋದ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ‘ನಾವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳಿ’ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೂ ಇದೆ.

ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆಗೆ ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿರುವಷ್ಟು ಪ್ರತಿಭಾವಂತರು ಯಾವ ಇಲಾಖೆಗೂ ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಲಾ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆಯನ್ನು. ಅವರನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಇಲಾಖೆ ಸೋತಿದೆ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಕಾಡದೆ ಇರದು. ಕೆಎಎಸ್ನಂಥ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಯ್ಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವವರು ಶಿಕ್ಷಕರು ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಎಷ್ಟೋ ಜನಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಶಿಕ್ಷರೆಲ್ಲಾ ಪರಿಪೂರ್ಣರೇ? ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ತಪ್ಪಿಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ, ಇರಬಹುದು. ಯಾವುದೋ ಒಂದೆರಡು ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ಇಡೀ ಶಿಕ್ಷಕವರ್ಗವನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದು ಸಲ್ಲ.

ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಾಡಿದರು ಎನ್ನಲಾದ ತಪ್ಪುಗಳ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಆಚೆ ಬರದಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯ. ಶಿಕ್ಷಕರ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಆತ ಶಿಕ್ಷಕನೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ವೈಭವೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಂತಹ ಶಿಕ್ಷಕರ ವಿರುದ್ಧ ಇಲಾಖೆ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಲಿ. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಡೀ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಒಂದೇ ತಕ್ಕಡಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗುವುದು ಸಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಕರು 11ಕ್ಕೆ ಬರ್ತಾಲರೆ 3ಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾರೆ ಎಂಬ ದೂರಿದೆ. ಅವರು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋದರು? ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರು? ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು ಜನರು ಮಾತಾನಾಡುತ್ತಾರೆಯೇ? ‘ಕ್ಲಸ್ಟರ್ನಲ್ಲಿ ಮೀಟಿಂಗ್ ಇದೆ 2 ಗಂಟೆಗೆ ಬನ್ನಿ’, ‘ಬಿಇಓ ಮೀಟಿಂಗ್ ಇದೆ ತಕ್ಷಣ ಬನ್ನಿ’, ‘ಆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನ ತಕ್ಷಣ ತಂದುಕೊಡಿ’ ಎಂಬ ಕಾರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ? ಅವರಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದು 3 ಗಂಟೆ ತೋರಿಸುವ ಗಡಿಯಾರ ಮತ್ತು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಶಿಕ್ಷಕ ಅಷ್ಟೇ! ತನ್ನ ಏಕಪಾತ್ರಾಭಿನಯಕ್ಕೆ 24ಗಂಟೆ ಸಾಲದೆ ಹೋದಾಗ ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಅವನಿಗೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕು ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಹುತೇಕರು ಮರೆತಂತಿದೆ.

ಈ ಬಹುಪಾತ್ರಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಅವನಿಗೆ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಹೆಂಡತಿ, ಗಂಡ, ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೂ ಸಮಯ ಕೊಡಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಶಿಕ್ಷಕನೊಳಗೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೂ ಆಸೆ, ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಏಕೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಕನಾದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವನು ಪರಿತ್ಯಕ್ತ ಸನ್ಯಾಸಿಯೇ? ಶಿಕ್ಷಕ ರನ್ನು ಎಲ್ಲರಂತೆ ಕಾಣಲು ಬಯಸಿ. ಮಕ್ಕಳ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ, ಶಾಲೆಗಳ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಕ್ರಾಂತಿ ಆಗಲೇ ಬೇಕಿದೆ.

ಬಹುದಿನ ಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಕೊಳೆಯನ್ನು ತೊಳೆಯಬೇಕಿದೆ. ಕಪ್ಪು ಕವಿದಿರುವ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕನ ಬದುಕಿಗೆ ಭಾಗ್ಯದ ಬೆಳಕನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕಿದೆ. ಒಂದು ನಾಡು ಎಂದಿಗೂ ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿನ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ ವಿಲ್ಲವಂತೆ. ಅದನ್ನು ಅರಿತರೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕಡೆ ಒಂದು ಯಶಸ್ವಿ ದಾಪುಗಾಲಿಡಲು ಸಾಧ್ಯ.

ಸದಾಶಿವ್ ಸೊರಟೂರು.

Ashok: After 1984 there has been much decolonisation of the education.

And those who have been pursuing their mastery or degree after 2000 it’s been fallen yo the ground..

Syllabus and moral education has been more summarised and made it easy.

The fast growing world and technology has left the Govt or private education system far behind.

Need to introspect. ..

I have seen the pathetic conditions of the teachers around ..

Dinesh Hegde Uleppady: Here in Mangalore we have one government Maternity Hospital by name Lady Goshen which has the history of century. The financially poor people from the surrounding district of Shimoga, Udupi, Kodagu, Chilamaglore, karwar, are taking benefit of this hospital. In the year 2011  a politically   influential person  known as Reddy offered the district authority through the politicians who were then holding important post in the Karnataka government offered  to  construct new hospital in the place of Lady goshen   and the district authority agreed for that with prior approval. But the government had cleared that it will not invest the money. In view of the assurance by Reddy  the district authority Mangalore demolished portion of the hospital    . But after laying foundation stone the said assured Reddy absconded. Then the authority compelled to search for new donor and fallen in to the feet of the MRPL company and got the assurance of 21 CR for the project. The authority started the construction in the year 2012  and could not complete the project till this day. Meanwhile  it is reported that   many kids have been died due to lack of space, facility, .

We have decided to take the above matter to court. I request the group members to support this cause. I further would like to inform that our Honourable DC Ibrahim is also in this group.

Raghavendra N: My god🤔 god only save us. Sir please do that work. We have little hope in judiciary system.

Dinesh Hegde Uleppady: Yes we have to do. Apart from this we have been receiving lot of complaint about child right. We need to join together

Guru Poornima: Courtesy: Girish Mudigere

Every Saturday Meetings till August 2016 to implement ideas for improving Jeevanbhimanagara Bengaluru India surrounding 10 Government Schools

Venue: Mini Bala Bhavana – Diagonally Opposite to Main Bus Stand Jeevanbhimanagara(Next to Indira nagara) Bengaluru 560 075 India

Last ten days I have been discussing with Police Stations, Banks, State Officers, NGOs, Shop Keepers, Local Public, Individuals and Staff of respective Government Schools.Everyone is positive and whole heartily supporting our Concept(Which is not new)

Let us start implementation in nearby 10 Government Schools. If this model becomes successful, we copy same model with minor modifications in other areas of Bengaluru, and whole Karnataka, Whole India and rest of the world too…….Kindly join us

What: Meeting

When: Every Saturday 4PM Onwards

Where: Opposite Bus Stand Jeevanbhimanagara, Mini Bala Bhavana(See location in first photo below)

Direction: Last Bus stop 138 and 139 etc

Contact: 9449448797

100% Free and All are Welcoome

Rammy Ramesh: Is it possible to make @4:30 onwards☺. This Saturday meeting?

Guru Poornima: Yes Ramesh

Chowdaiah Niru: Great Teachers.I will attending sir

 

Arun Kumar: ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಂದ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಬಸ್ಸು ಖರೀದಿ

ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗೆ ತೆರಳಲು ಪ್ರಯಾಸ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳ ಬವಣೆನೀಗಿಸಲು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಬಸ್ಸೊಂದನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದ ಅಪರೂಪದ ಘಟನೆ ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಸಿಕರ್ ಸಮೀಪದ ಹಮಿರ್ಪರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ.ಆಸುಪಾಸಿನ ಸುಮಾರು 45 ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ 3 ಕಿ.ಮೀ.ಶಾಲೆಗೆ ತೆರಳಲು ಹರಸಾಹಸ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರೆಲ್ಲ ಹಣ ಹೊಂದಿಸಿ ನೂತನ ಬಸ್ ಖರೀದಿಸಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಮಾಸಿಕ ಬಸ್ಸಿನ ಡೀಸೆಲ್ ಮತ್ತು ಚಾಲಕನ ಭತ್ಯೆ ಭರಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿ ಮಾನವೀಯತೆ ಮೆರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರಾಮಸ್ಥರ ಈ ಕೆಲಸದಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಪಾಲಕರು ಹರ್ಷಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಾಡಿಗೆಬಸ್ಸೊಂದನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರು ಈಗ ಹೊಸ ಬಸ್ ಖರೀದಿಸಿ ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗದಂತೆ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಇದೇ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮದ ಜನ ಹಣ ಹೊಂದಿಸಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಸುಣ್ಣ-ಬಣ್ಣ ಬಳಿಸಿದ್ದರು.

ಪತ್ರಿಕೆ ಸುದ್ದಿ.

Girish Mudigere added CTC Nesara Govinda

Welcome Mr Nesara Govinda sir

CTC Nesara Govinda: Thank you for adding me Girish

Girish Mudigere: Kindly introduce sir

CTC Nesara Govinda: I am Nesara, currently living in Michigan USA, working at Chrysler FCA automobile company, native is rajajinagara bengaluru

Deshpande: Welcome sir 👏

CTC Nesara Govinda: Thank you Sir

Leave a Reply